Dag 5 en 6, Open huis

Het interieur is er uit! En nu maar eens aan de gang met het piesende dieseltje in het vooronder, die moet er uit: zo veel was al wel duidelijk. De camper laat duidelijk weten "ik was hier!". Het grind op de oprit is inmiddels voorzien van een mooi zwart stipjespatroon en ik durf te wedden dat je prima de weg van Scheemda naar ons huis kunt vinden.

Maarja, hoe krijg je zo'n blok en versnellingsbak er uit? Het is een beste unit, ik gok zo een meter breed, 60 hoog en 60 diep. Kilootje of... 100? Volgens de geleerden die er een boek over hebben gemaakt (soort LEGO-boekje: een werkplaatshandboek) maak je "even" wat dingen los en dan til je hem er met een kraantje uit. Kraantje geregeld. Check. En dan moet het ding de lucht in want de voorwielen moeten er af, die zitten immers vast aan het blok. Nou ligt er behoorlijk veel gereedschap in de schuur vanwege een uitgebreide hobby (motoren bouwen) en ook dochterlief heeft wel eens wat nodig voor haar auto. Maar dit is een camper. Oftewel een caravan en een bestelBUS in 1. En bestelbussen die maakten ze in de jaren 90 vooral groot en lomp, dus ook het gereedschap is groot en lomp. Boekje lezen en alles bij elkaar verzamelen dan maar. En nog een keer verzamelen, want onderweg bleek er al het één en ander vervangen te zijn. Dus heb je weer een anders stukje gereedschap nodig. Minder lomp, maar nog steeds... lomp.

Terug naar hoe je de camper met de wieltjes de lucht in krijgt. De oprit loopt af. Een afrit dus. De camper stond voor het gemak met de neus naar beneden, en met het interieur eruit met de kont omhoog. Het liefste staat die zo horizontaal mogelijk, vanwege het aftappen van de vloeistoffen (kom ik zo nog op) en ook voor het krikken. Maar hoe? Saskia had het heldere en simpele idee: dan laat je toch lucht uit de achterbanden lopen? Die pomp je dan later weer op, je hebt tenslotte een compressor. Verrek! Gedaan en het hielp. De camper weegt een ruime 2 ton. En werken onder een auto die alleen op een krik staat... Nou nee bedankt. Er staat een bankje voor het huis van oude balken van het Ecodrome, 4 stuks 10x20 cm. Op elkaar gestapeld precies hoog genoeg om 1 kant te ondersteunen. En de andere kant? Er staat nog een eiken boomstam in de voortuin, hoog genoeg voor de andere kant 😀 Opkrikken, spul eronder en wielen eraf.

Ik had er 2 dagen voor uit getrokken en dat is maar goed ook. Die waren allebei heel erg nodig. De camper zit al 32 jaar in elkaar geschroefd, dus beleid, kruipolie en gepast geweld zijn noodzakelijk om alles heel uit elkaar te krijgen. Maar eerst die vloeistoffen... In totaal zou er zo ongeveer 15 liter uit moeten komen (voor de fijnproevers: 5 liter olie, 9,5 liter koelvloeistof en 1,5 liter versnellingsbak olie). Dus 2 emmers geregeld. Hoe we het later inpakken en wegbrengen is voor dan. Resultaat van het uitpersen? 10 litertjes. De olie... krap 3 liter kwam er uit. Er zit dus nog wat in het blok want dat was niet warm, maar de rest is dus min of meer voor de spoorzoekers. Koelvloeistof, het meeste heb ik kunnen vangen, maar er zat ook nog een flinke kwak in het blok. Klots. Ai. Nouja schoonspuiten dan maar die oprit. Planten groeien er toch niet. Onkruid nu ook niet meer. De bakolie deed keurig wat die had beloofd.

Na een dag knooien "van boven" was dit het resultaat:

Schiet lekker op. Dan maar bezig aan de onderkant om van alles en nogwat af te bouwen. Dochterlief (Mariska) is - vrees ik - een klein beetje besmet met het sleutelvirus. Die wilde persé komen helpen. Gezellig! Dus wij met zijn 2-en de boel verder losgemaakt, ik kroop voornamelijk onder de camper (dus helemaal plakkerig van de diesel en olie) en zij "bovengronds" in de regen. Verschil moet er zijn he 😉

Uiteindelijk na vele uren rillen en tussendoor opwarmen met koffie hadden we nog 1 ding te doen. De aandrijfas aan de linkerkant kregen we er met geen mogelijkheid uit. Na veel nadenken en zoeken bleek de oplossing vrij simpel: mep er op met een beitel en een flinke hamer. Ja, dat stond ook in het werkplaatshandboek. 2 flinke tikken en ook die as was los! Lomp dus. 

Kiekeboe!

Door al dat gekruip onder de camper inmiddels voorzien van een Boeddha stip. Of meer een Dalmatiër eigenlijk. Troep in ogen, neus en mond. Ja ik weet nu hoe een Ducato smaakt en ruikt!

Het resultaat mag er zijn, blok(je) is er uit, en dat ligt nu in de schuur op de operatietafel. Eens kijken of we wat aan de incontinentie kunnen doen. Misschien zijn er onderweg ook wat paarden ontsnapt, eens kijken of we die weer kunnen vinden. Wordt het een racemonster? Nee, maar wel weer oerbetrouwbaar, dat waar deze FIAT om bekend staat. Laat de kilometers maar komen #zinin